کابل های کنترل عموماً از هادی ها، لایه های عایق، نوارهای بیرونی و غلاف های بیرونی تشکیل شده اند. عملکرد لایه عایق جلوگیری از حوادث نشت و اطمینان از ایمنی الکتریکی است. عملکرد لایه غلاف بیرونی کاهش آسیب و فرسایش ناشی از محیط خارجی به سیم ها و کابل ها است. روکش داخلی عمدتاً برای محافظت از هادی استفاده می شود. با این حال، یک لایه محافظ ویژه نیز در داخل کابل کنترل وجود دارد که به طور کلی از آن به عنوان لایه محافظ یاد می کنیم. دلیل اصلی وجود این لایه محافظ:
1. منظور از حفاظ خاتمه دادن الکترون های میدان الکتریکی در سطح جسم محافظ و معرفی آنها به زمین و در نتیجه رسیدن به عملکرد جداسازی میدان الکتریکی است. لایه محافظ از هسته کابل در داخل بدنه محافظ در برابر تداخل میدان های الکتریکی قوی خارجی محافظت می کند، که برای کابل های کنترل، کابل های ارتباطی، کابل های کامپیوتر و ابزار اهمیت زیادی دارد.
2. همه ما می دانیم که وقتی جریان جریان می یابد، میدان مغناطیسی ایجاد می شود و هر چه جریان عبوری بزرگتر باشد، میدان مغناطیسی قوی تر است. به منظور جلوگیری از تأثیر میدان مغناطیسی ایجاد شده بر تجهیزات یا دستگاه های اطراف، یک لایه محافظ اضافه می شود تا اطمینان حاصل شود که میدان مغناطیسی ایجاد شده در داخل کابل محافظت می شود.
3. لایه محافظ می تواند نقش خاصی در حفاظت از نشت داشته باشد. اگر کابل در حین استفاده آسیب ببیند و برق نشت کند، لایه محافظ می تواند جریان نشتی را به سیم زمین هدایت کند و سطح خاصی از ایمنی را فراهم کند. در عین حال، عملکرد محافظت از هادی کابل را نیز دارد. جالب اینجاست که جریان عبوری از کابل کنترل در حین استفاده عموماً زیاد نیست، اما همچنان همان لایه محافظ را دارد. وظیفه اصلی لایه محافظی که کابل کنترل دارد محافظت از کابل کنترل در برابر تأثیرات خارجی است. از آنجایی که کابل کنترل سیگنال هایی را منتقل می کند که در معرض تأثیرات و نوسانات خارجی هستند، یک لایه محافظ محافظ برای محافظت از داخل کابل کنترل اضافه می شود. و اینجاست که وظیفه کنترل اندازه لایه محافظ کابل نهفته است.
